Strona głowna
Reklama
Izolacje i docieplenia
Materiały izolacyjne
Styropian
Inaczej polistyren ekspandowany, piankowy. Jest to materiał izolacyjny porowaty otrzymywany z polistyrenu w wyniku spieniania granulek, które łączą się ze sobą pod działaniem wysokiej temperatury i ciśnienia, zwiększając jednocześnie wielokrotnie swoją objętość. Dzięki porowatej strukturze styropian jest lekki i ma bardzo niski współczynnik przewodności cieplnej (dobrą izolacyjność termiczną). Styropian jest wrażliwy na działanie niektórych związków chemicznych: rozpuszczalników organicznych (aceton, rozcieńczalniki farb, terpentyna), amoniaku, węglowodorów nasyconych (alkohol), benzyny, olejów, smarów, nafty i produktów ropopochodnych (smoła). Dlatego do przyklejania styropianu nie wolno używać lepików na zimno, lepików smołowych i klejów zawierajacych rozpuszczalniki organiczne. Materiały budowlane takie jak cement, wapno, gips nie maja szkodliwego wpływu na styropian. W budownictwie stosuje się styropian samogasnący (FS), czyli taki, który po zapaleniu nie podtrzymuje ognia i zaraz gaśnie.
Płyty ze styropianu występują w kilku odmianach, różniących się przede wszystkim twardością. Twardość zależy od gęstości - styropian o największej gęstości jest najtwardszy.
Płyty o większej gęstości i twardości (odmiana 30 i 40) stosuje się do izolacji podłóg (narażonych na znaczne obciążenia), stropów i stropodachów. Ze względu na bardzo dużą wytrzymałość stosowane są w budownictwie drogowym i konstrukcjach inżynierskich a także jako izolacja stropów pod wylewki betonowe, stropodachów, posadzek hal przemysłowych i magazynów. Płyty styropianowe odmiany 40, jako styropian o największej dostępnej w Polsce gęstości, stosowany jest również do wykonania dachów zielonych, odwróconych i użytkowych.
Płyty o wysokiej gęstości i twardości (odmiana 20) dzięki swej dużej wytrzymałości na ściskanie stanowią idealny materiał izolacyjny do podłóg na gruncie, pod wylewki betonowe, do stropodachów oraz do ogrzewania podłogowego. Krawędzie płyt mogą być niefrezowane lub też frezowane na dwa sposoby (na zakładkę lub na pióro - wpust).
Płyty o średniej gęstości i twardości (odmiany 12 i 15) stosuje się do ocieplenia ścian od zewnątrz w metodzie lekkiej mokrej, do ocieplenia ścian trójwarstwowych (jako warstwę wewnętrzną między ścianą wewnętrzną konstrukcyjną i zewnętrzną ściana elewacyjną), dachów stromych i stropodachów.
Płyty miękkie (odmiana 10) stosuje się do izolacji poddaszy i dachów drewnianych. Płyty mają krawędzie gładkie lub frezowane.
Płyty elastyczne stosowne są do izolacji akustycznej stropów w technologii podłogi pływającej w pomieszczeniach o obciążeniu użytkowym do 5kPa (we wszelkiego rodzaju budownictwie mieszkaniowym oraz budynkach użyteczności publicznej: hotele, szpitale, szkoły, biblioteki). Izolację można wykonywać na stropach bez lub z ogrzewaniem podłogowym. Płyty akustyczne osiągają stosunkowo wysokie wartości wskaźnika izolacyjności akustycznej zróżnicowane zależnie od grubości materiału: 26 dB (płyta o grubości 17 mm) do 32 dB (płyta o grubości 43 mm). Grubość płyt po wbudowaniu zmniejsza się o 2-3 mm.
Płyty elastyczne (akustyczne) jak każdy styropian są również izolatorem termicznym.
Płyty pod ogrzewanie podłogowe mają wyżłobienia przeznaczone do prowadzenia przewodów (ogrzewanie wodne) lub naklejoną folię aluminiową (ogrzewanie elektryczne).
Kształtki styropianowe przeznaczone są do profilowania spadku dachu.
Płyty warstwowe z rdzeniem ze styropianu oklejonego obustronnie papą izolacyjną stosuje się do izolacji dachów i stropodachów pełnych, w których pokrycie dachowe przykleja się bezpośrednio do izolacji termicznej. Można z nich wykonywać izolacje wielowarstwowe.
Produkowane są na bazie płyt styropianowych PS-E FS 15, PS-E FS 20, PS-E FS 30 z jednostronnym lub dwustronnym laminowaniem warstwą papy podkładowej z zakładkami. Takie rozwiązanie wpływa na znaczne skrócenia czasu wykonania izolacji. Płyty te mogą być produkowane na bazie płyt styropianowych wykonanych ze spadkiem, dzięki czemu równocześnie z wykonywaniem izolacji termicznej dachów płaskich można na nich wykonać profilowane spadki. Mogą służyć do renowacji starych pokryć dachowych bez konieczności usuwania poprzedniej warstwy.
Płyty warstwowe z rdzeniem ze styropianu oklejonego płytą gipsowo-kartonową produkowane są przez jednostronne oklejenie płyt styropianowych PS-E FS 15 płytami gipsowo - kartonowymi gr. 12,5 mm. Stosowane są do wykończenia ścian wewnętrznych na poddaszach użytkowych, ścian działowych lub sufitów, zapewniając jednocześnie znakomitą izolacyjność termiczną. Mocowane są do podłoża za pomocą zapraw klejowych lub mechanicznie. Charakteryzują się wysoką odpornością na ogień.
Płyty warstwowe z rdzeniem ze styropianu oklejonego płytą wiórową - produkowane są przez jednostronne oklejenie płyty styropianowej PS-E FS 20 płytą wiórową gr. 18 mm i stosowane jako podkład pod parkiety, panele lub terakotę. Płyty te można układać prawie na wszystkich podłożach z wyjątkiem posadzek z ogrzewaniem podłogowym. Mogą też stanowić gotowy podkład posadzkowy bezpośrednio pod wykładziny dywanowe.
Płyty warstwowe z rdzeniem ze styropianu oklejonego obustronnie lub jednostronnie ocynkowaną blachą stalową (płaską lub trapezową), pokrytą powłoką ochronną, stosuje się jako elementy ścienne do budowy magazynów, warsztatów, garaży, domków letniskowych, kiosków oraz do ocieplania istniejących obiektów. Druga powierzchnia płyty warstwowej może być pokryta twardą płytą pilśniową, wiórową lub gipsowo - kartonową.
Płyty do izolacji przeciwwilgociowych płyty z ekspandowanej pianki polistyrenowej spienionej w formach bez freonu. Płyty spełniaja rolę izolacji termicznej i hydroizolacji. Nasiąkliwość płyt wynosi ok. 0,7%. Wysoka gęstość płyt przekraczająca 40 kg/m_ prowadzi do wysokiej wytrzymałości na ściskanie. Rowkowana powierzchnia spełnia dodatkowo rolę drenażu pionowego. Płyty tego rodzaju stosuje się do izolacji ścian piwnic, które mają bezpośredni kontakt z gruntem oraz do izolacji podłóg i ścian w pomieszczeniach wilgotnych.
Styropian granulowany może być stosowany do ocieplenia stropu poddasza nieużytkowego (rozkłada się go na stropie). Nadaje się też do ocieplania ścian trójwarstwowych z pustką w środku (izolację cieplną wdmuchuje się w szczelinę powietrzną), podłóg na legarach i stropów na belkach drewnianych.
Tapety styropianowe są przeznaczone do izolacji cieplnej ścian od wewnątrz.
Kasetony styropianowe służą do izolacji termicznej i akustycznej sufitów. Stanowią ich dekorację. Produkowne są w postaci białych płyt lub paneli imitujących drewno sosny, jesionu, buka, dębu. Mogą być malowane farbami emulsyjnymi lub wodnymi.
Profile elewacyjne stosuje się przy ocieplaniu ścian metodą lekką w celu rekonstrukcji detali architektonicznych np: gzymsów, cokołów, portali. Duży wybór profili i wymiarów umożliwia renowację budynków zabytkowych lub montaż na elewacjach budynków nowo wznoszonych. Profile elewacyjne mocuje się do warstwy zbrojącej wykonanej na płytach styropianowych za pomocą odpowiednich zapraw klejowych. Elementy o znacznych wymiarach należy dodatkowo mocować mechanicznie i zabezpieczyć obróbką blacharską uszczelnioną silikonem. Poszczególne elementy łączy się za pomocą klejów lub mas elastycznych w celu zabezpieczenia przed ewentualnymi pęknięciami. Profile wykańcza się za pomocą siatki szklanej zatopionej w cienkiej warstwie kleju. Potem tynkuje się i maluje.
Wełna mineralna (skalna)
Wełnę mineralną wytwarza się ze skał, przetapiając je na włókna, następnie łączy za pomocą lepiszcza bitumicznego. Potem jest prasowana, formowana i przycinana, w wyniku czego otrzymuje się wyroby o różnej gęstości i różnych kształtach. Jest niepalna.
Płyty z wełny mineralnej są produkowane jako:
- miękkie,
- półtwarde
- twarde
Różnią się gęstością objętościową i właściwościami izolacyjnymi. Płyty miękkie mają gęstość 60 kg/m2. Płyty półtwarde występują w odmianach 80, 100, 120, twarde w odmianach 150, 170, 180 (liczba oznacza gęstość w kg/m2).
Płyty z wełny mineralnej przewidziane są do wbudowania w konstrukcje domu. Wykorzystuje sie je również do ocieplania budynków metodą lekką mokrą i lekką suchą.
Płyty miękkie stosuje się do izolacji podłóg poddaszy nieużytkowych, stropów drewnianych i sufitów podwieszanych a także ścianek działowych z płyt gipsowo-kartonowych.
Płyty twarde i półtwarde stosuje się do izolacji podłóg poddaszy użytkowych, stropodachów płaskich, ścian zewnętrznych.
Maty z wełny mineralnej są produkowane w postaci prostokątnych arkuszy lub rulonów. Ich powierzchnia jest wykańczana siatką z drutu ocynkowanego, folią aluminiową, siatką z drutu ocynkowanego i folią aluminiową lub welonem szklanym.
Najczęściej produkowane są o grubościach od 20 do 120 mm i długości 2000 do 9000 mm.
Zastosowanie w budownictwie: izolacja podłóg poddaszy nieużytkowych, podłóg na legarach, dachów krokwiowych.
Ze względu na kierunek włókien maty dzieli się na:
- zwykłe, w których włókna układają się równolegle w stosunku do głównej powierzchni;
- lamelowe, w których włókna układają się prostopadle do głównej powierzchni. Te maja większą wytrzymałość i łatwiej je szlifować.
Filce z wełny mineralnej są to elastyczne płaskie wyroby z włókien mineralnych połączonych lepiszczem organicznym. Stosowane są przede wszystkim do izolowania poddaszy.
Otuliny z wełny mineralnej przeznaczone są do izolacji cieplnej rur. Mogą mieć płaszcz zewnętrzny z folii aluminiowej zbrojonej siatką szklaną.
Płyty warstwowe z rdzeniem z wełny mineralnej oklejonej obustronnie ocynkowaną blachą stalową, pokrytą powłoką ochronną z poliestru lub plastisolu, stosuje się jako elementy ścienne do budowy magazynów, warsztatów, garaży, domków letniskowych, kiosków oraz do ocieplania istniejących obiektów.
Wełna mineralna luzem i w postaci granulatu - stosowana jako izolacja termiczna trudno dostępnych przestrzeni stropów pod poddaszem nieużytkowym, stropodachów wentylowanych, szczelin w układach ścian trój warstwowych, podłóg na legarach. Granulat wysypuje się i rozprowadza (podłogi) i wtłacza (ściany).
Wełna szklana
Wytwarzana jest z włókien szklanych. Podobnie jak w przypadku styropianu i wełny mineralnej, cechą decydującą o właściwościach termoizolacyjnych jest gęstość.
Płyty z wełny szklanej mają powierzchnię wykończoną papierem impregnowanym, welonem szklanym lub folią aluminiową. Stosowane są do izolacji ścian zewnętrznych i działowych.
Maty z wełny szklanej są produkowane w postaci arkuszy pokrytych jedno- lub dwustronnie osnową z tektury falistej, papieru bitumowanego, welonu szklanego. Znajduje zastosowanie do izolacji dachów stromych, stropów, ścian zewnętrznych (tradycyjnych i szkieletowych).
Maty lamelowe składają sie z kawałków nasyconej żywicą wełny szklanej oklejonych papierem impregnowanym albo folią aluminiową zbrojoną siatką szklaną. Stosuje się je do izolacji cieplnej rur, kotłów, zbiorników, podgrzewaczy wody.
Granulat z wełny szklanej stosuje się do izolacji cieplnej przestrzeni trudno dostępnych (dachy skośne, szczeliny ścian warstwowych), elementów instalacji, podłóg, stropów poddaszy.
Szkło piankowe
Powstaje przez spienienie roztopionego szkła. Jest odporne na działanie związków chemicznych i korozję biologiczną.
Szkło piankowe czarne, dzięki zamkniętej strukturze porów i niewielkiej gęstości objętościowej (140 kg/m2), ma lepsze właściwości izolacyjne. Jest niepalne, stosowane na przegrody ogniowe. Podczas pożaru nie wydziela gazów toksycznych.
Szkło piankowe białe o otwartej strukturze porów i gęstości objętościowej 300 kg/m2 ma znacznie gorsze właściwości izolacyjne i większą nasiąkliwość.
Płyty ze szkła piankowego czarnego mogą być stosowane do izolacji ścian, stropów, i stropodachów. Muszą być układane na lepiku asfaltowym bez wypełniacza na gorąco.
Płyty ze szkła piankowego białego można stosować tylko do izolacji stropodachów wentylowanych i stropów poddaszy.
Papy izolacyjne
Papy izolacyjne stosuje sie jako dolną warstwę przy izolacji dachów i stropodachów, do wielowarstwowych izolacji przeciwwilgociowych i przeciw wodnych ścian. Jest to wyrób, którego warstwę nośną stanowi osnowa nasycona materiałem bitumicznym.
Folie hydroizolacyjne
Folia - arkusz z metalu lub tworzywa sztucznego o równomiernej, zwykle niewielkiej grubości.
Folie z tworzyw sztucznych (polietylenu, poliestru, poliamidu, polipropylenu) mogą zawierać plastyfikatory, barwniki lub wypełniacze a ich własności fizyczne zmieniają się w szerokim zakresie.
Folie hydroizolacyjne stosuje się do: izolacji przeciwwilgociowej poziomej fundamentów, ścian, podłóg oraz izolacji przeciwwilgociowej i zabezpieczania izolacji przeciw wodnej pionowej ścian piwnic i fundamentów w budynkach. Są płaskie albo wytłaczane, wykonane z polietylenu albo polichlorku winylu. Mogą być dodatkowo zbrojone tkaniną poliestrową lub polipropylenową.
Tworzywa sztuczne - substancje zawierające polimer oraz dodatki: wypełniacze, plastyfikatory, stabilizatory, pigmenty. Do tworzyw sztucznych zaliczamy: poliamid, polietylen, poliester, polipropylen, poliuretan.
Włókna syntetyczne - włókna wytwarzane z materiałów produkowanych syntetycznie, głównie z polimerów. Do włókien syntetycznych zaliczamy włókna: poliamidowe, poliestrowe, poliwinylowe, poliuretanowe, poliwęglanowe.
Polimery - związki, których cząsteczki składają się z bardzo wielu mniejszych, powtarzających się ugrupowań atomowych.
Ze względu na pochodzenie polimery dzielimy na:
- naturalne
- syntetyczne
Oszczędzamy energię
Od 1 stycznia 2009 obowiązują nowe warunki techniczne jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie do ustawy Prawo budowlane, związane z wymaganiami dyrektywy 2002/91/W Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie charakterystyki energetycznej budynków - są to rozporządzenie ministra infrastruktury z 6 listopada 2008 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 201, poz. 1238 z późn. zmianami) oraz rozporządzenie ministra infrastruktury z 6 listopada 2008 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. nr 201, poz. 1239 z późn. zmianami).
Poprzednio obowiązujące przepisy stosuje się do budynków, wobec których przed datą 1 stycznia 2009 r.:
- została wydana decyzja pozwolenia na budowę lub odrębna decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego,
- został złożony wniosek o wydanie takiej decyzji.
Nowe przepisy obowiązują wszystkie projekty budowlane składane po 1 stycznia 2009 r. i nie ma znaczenia kiedy projekt został zakupiony czy sporządzony. Jeżeli posiadany przez nas projekt gotowy nie spełnia nowych warunków rozporządzenia, to musi on zostać poprawiony i dostosowany do obowiązującego prawa.
Zgodnie z nowymi przepisami budynek oraz jego instalacje ogrzewcze, wentylacyjne, klimatyzacyjne i ciepłej wody użytkowej powinny być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby ilość ciepła, chłodu i energii elektrycznej potrzebnych do użytkowania budynku zgodnie z jego przeznaczeniem można było utrzymać na racjonalnie niskim poziomie.
W przypadku domu jednorodzinnego można:
- spełnić wymagania cząstkowe w postaci dopuszczalnej izolacyjności cieplnej przegród zewnętrznych budynku i instalacji oraz powierzchni okien lub
- spełnić warunek, aby wskaźnik EP projektowanego budynku określający roczne jednostkowe zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną, obliczony według zasad ustalonych w przepisach odrębnych dotyczących metodologii obliczania charakterystyki energetycznej budynku., nie przekraczał wskaźnika EP obliczonego na podstawie prostych zależności określonych w rozporządzeniu oraz, że przegrody zewnętrzne odpowiadły przynajmniej wymaganiom izolacyjności cieplnej niezbędnej do zabezpieczenia przed kondensacją pary wodnej.
Ściany
Ściany zewnętrzne w pomieszczeniach ogrzewanych (czyli takich gdzie temperatura jest powyżej 16 °C) powinny się charakteryzować współczynnikiem przenikania ciepła U nie wyższym niż 0,3 W/(m2K). Nowe wartości U znajdują się w Załączniku nr 2 do rozporządzenia.
Wprowadzono wymagania w zakresie U dla ścian przyległych do szczelin dylatacyjnych. Gdy szerokość szczeliny nie przekracza 5 cm, a szczelina jest trwale zamknięta i wypełniona izolacją cieplną na głębokość co najmniej 20 cm, współczynnik U dla ściany nie powinien być większy niż 1,00 W/(m2K). Jeżeli szczelina jest szersza, nie ma znaczenia czy szczelina jest wypełniona, a maksymalna wartość współczynnika U ściany może wynosić 0,7 W/(m2K).
W rozporządzeniu jest mowa o ochronie ścian przed zawilgoceniem i korozją biologiczną - na wewnętrznej powierzchni nieprzezroczystej przegrody zewnętrznej nie może występować kondensacja pary wodnej umożliwiająca rozwój grzybów pleśniowych. Również wewnątrz takiej przegrody nie powinno występować narastające w kolejnych latach zawilgocenie spowodowane kondensacją pary wodnej. Dopuszcza się ją w przegrodzie w okresie zimowym, jeśli struktura przegrody umożliwi wyparowanie kondensatu w okresie letnim i nie nastąpi przy tym degradacja materiałów, z których jest ona zbudowana. Oznacza to, że przegrody zewnętrzne i ich węzły konstrukcyjne powinny się charakteryzować współczynnikiem temperaturowym fRsi o wartości nie mniejszej niż wymagana wartość krytyczna. Projektanci nie muszą wyliczać wartości współczynnika temperaturowego, jeżeli pomieszczenia są ogrzewane do temperatury co najmniej 20 ľC i średnia miesięczna wartość wilgotności względnej powietrza wewnętrznego jest równa 50%. Wówczas dopuszcza się przyjmowanie wartości krytycznej równej 0,72.
Dachy, stropy, podłogi
Dla dachów i stropodachów znajdujących się nad pomieszczeniami, w których panuje temperatura wyższa niż 16 st.C współczynnik przenikania ciepła U nie może przekroczyć 0,25 W/(m2K).
Maksymalna dopuszczalna wartość współczynnika U dla stropów nad piwnicami nieogrzewanymi i zamkniętymi przestrzeniami podpodłogowymi wynosi 0,45 W/(m2K).
Współczynnik U dla stropów pod nieogrzewanymi poddaszami lub nad przejazdami, które znajdują się w pomieszczeniach ogrzewanych (temperatura powyżej 16 °C) nie może przekroczyć 0,25 W/(m2K).
W pomieszczeniach ogrzewanych podłoga na gruncie powinna mieć obwodową izolację cieplną, której opór cieplny wyniesie co najmniej 2,0 (m2K)/W. Współczynnik U dla podłogi nie może być wyższy niż 045 W/(m2K).
Okna, przewody, wentylacja
Znacznie zaostrzono wymagania cieplne dla okien oraz dodano zapis, ze współczynnik przepuszczalności energii całkowitej okna oraz przegród szklanych i przezroczystych gc nie może być większy niż 0,5.
gc = fc x gG, gdzie
fc - współczynnik korekcyjny redukcji promieniowania;
gG - współczynnik przepuszczalności energii całkowitej dla rodzaju oszklenia.
Jeżeli okna i przegrody szklane zajmują więcej niż 50% powierzchni ściany, dodatkowo stawia się warunek:
gc x fG £ 0,25, gdzie
fg to udział powierzchni okien oraz przegród szklanych i przezroczystych do powierzchni ściany.
Wprowadzono obowiązek ograniczenia do racjonalnego poziomu strat ciepła przy przesyle ciepłej wody użytkowej i w przewodach cyrkulacyjnych oraz w przewodach zasilających i powrotnych centralnego ogrzewania, a także przewodach ogrzewania powietrznego, co powoduje konieczność zastosowania odpowiednich otulin, a normy, które winny spełniać wymieniono w Załączniku nr 2 do rozporządzenia.
Wprowadzono obowiązek stosowania urządzeń nawiewnych w pomieszczeniach z wentylacją inną niż mechaniczna nawiewna lub nawiewno - wywiewna, co oznacza konieczność montowania nawiewników między innymi w oknach, które powinny dostarczać do pomieszczenia taką ilość powietrza, jaka jest wymagana do potrzeb wentylacyjnych.
Aby ustalić tą liczbę należy obliczyć wielkość strumienia powietrza wentylacyjnego dla całego domu i podzielić ją przez wielkość strumienia, jaki może doprowadzić pojedynczy nawiewnik.
Świadectwo energetyczne
Wszyscy inwestorzy którzy kończą budowę po 1 stycznia 2009 r. muszą w nadzorze budowlanym do zawiadomienia o zakończeniu budowy lub wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie domu dołączyć kopię świadectwa charakterystyki energetycznej budynku. Wymóg posiadania świadectwa dotyczy również budynków rozbudowywanych, nadbudowywanych, odbudowywanych - czyli tych, które wymagają uzyskania decyzji pozwolenia na budowę. Przy czym nadzór budowlany ogranicza się do sprawdzenia kompletności dokumentacji, zaś nie może sprzeciwić się przystąpieniu do użytkowania budynku jeśli określony w świadectwie wskaźnik EP jest wyższy niż maksymalny określony w przepisach. Jeśli inwestor nie dokonał odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, to nie powinien mieć problemów z uzyskaniem pozwolenia na użytkowanie.
W przypadku remontu (te prace należy tylko zgłosić) i przebudowy wymagane jest sporządzenie świadectwa energetycznego tylko wtedy, gdy w wyniku prac ulegnie zmianie charakterystyka energetyczna budynku.
Wartości współczynnika przenikania ciepła U ścian, stropów i stropodachów w budynkach mieszkalnych i zamieszkania zbiorowego, obliczone zgodnie z Polskimi Normami dotyczącymi obliczania oporu cieplnego i współczynnika przenikania ciepła, nie mogą być większe niż wartości U(max) określone w tabeli 1.
Wartości współczynnika przenikania ciepła U okien, drzwi balkonowych i drzwi zewnętrznych nie mogą być większe niż wartości U(max) określone w tabeli 2.
Wartości współczynnika przepuszczalności energii całkowitej dla rodzaju oszklenia określa tabela 3.
Wartości współczynnika korekcyjnego redukcji promieniowania ze względu na zastosowane urządzenia przeciwsłoneczne określa tabela 4.
Tabela 1. Budynek mieszkalny i zamieszkania zbiorowego
Lp. Rodzaj przegrody i temperatura w pomieszczeniu Współczynnik
przenikania ciepła
U(max)
[W/(m2K)]
1 Ściany zewnętrzne (stykające się z powietrzem zewnętrznym, niezależnie od rodzaju ściany):
a) przy ti > 16 °C 0,30
b) przy ti £ 16 °C 0,80
2 Ściany wewnętrzne pomiędzy pomieszczeniami ogrzewanymi
a nieogrzewanymi, klatkami schodowymi lub korytarzami 1,00
3 Ściany przyległe do szczelin dylatacyjnych o szerokości:
a) do 5 cm, trwale zamkniętych i wypełnionych izolacją cieplną
na głębokości co najmniej 20 cm 1,00
b) powyżej 5 cm, niezależnie od przyjętego sposobu zamknięcia
i zaizolowania szczeliny 0,70
4 Ściany nieogrzewanych
kondygnacji podziemnych bez wymagań
5 Dachy, stropodachy i stropy pod nieogrzewanymi poddaszami lub nad przejazdami:
a) przy ti > 16 °C 0,25
b) przy 8 °C < ti £ 16 °C 0,50
6 Stropy nad piwnicami nieogrzewanymi i zamkniętymi przestrzeniami
podpodłogowymi, podłogi na gruncie 0,45
7 Stropy nad ogrzewanymi
kondygnacjami podziemnymi bez wymagań
8 Ściany wewnętrzne oddzielające pomieszczenie ogrzewane
od nieogrzewanego 1,00
ti - Temperatura obliczeniowa w pomieszczeniu zgodnie z § 134 ust. 2 rozporządzenia.
Tabela 2. Budynek mieszkalny i zamieszkania zbiorowego
Lp. Okna, drzwi balkonowe i drzwi zewnętrzne Współczynnik
przenikania ciepła
U(max)
[W/(m2K)]
1 Okna (z wyjątkiem połaciowych), drzwi balkonowe i powierzchnie
przezroczyste nieotwieralne w pomieszczeniach o ti £ 16 °C:
a) w I, II i lll strefie klimatycznej 1,8
b) w IV i V strefie klimatycznej 1,7
2 Okna połaciowe (bez względu na strefę klimatyczną)
w pomieszczeniach o ti £ 16 °C 1,8
3 Okna w ścianach oddzielających pomieszczenia
ogrzewane od nieogrzewanych 2,6
4 Okna pomieszczeń piwnicznych i poddaszy nieogrzewanych
oraz nad klatkami schodowymi nieogrzewanymi bez wymagań
5 Drzwi zewnętrzne wejściowe 2,6
ti - Temperatura obliczeniowa w pomieszczeniu zgodnie z § 134 ust. 2 rozporządzenia.
Tabela 3
Lp. Rodzaj oszklenia Współczynnik gG
przepuszczalności
energii całkowitej
1 Pojedynczo szklone 0,85
2 Podwójnie szklone 0,75
3 Podwójnie szklone z powłoką selektywną 0,67
4 Potrójnie szklone 0,7
5 Potrójnie szklone z powłoką selektywną 0,5
6 Okna podwójne 0,75
Tabela 4
Lp. Typ zasłon Właściwości optyczne Współczynnik korekcyjny
redukcji promieniowania fc
|
|
współczynnik absorpcji |
współczynnik przepuszczalności |
osłona wewnętrzna |
osłona zewnętrzna |
|
|
||||
|
Białe żaluzje o lamelach nastawnych |
|
0,05 |
0,25 |
0,1 |
|
|
0,1 |
0,1 |
0,3 |
0,15 |
|
|
|
0,3 |
0,45 |
0,35 |
|
Zasłony białe |
|
0,5 |
0,65 |
0,55 |
|
|
0,1 |
0,7 |
0,8 |
0,75 |
|
|
|
0,9 |
0,95 |
0,95 |
|
Tkaniny kolorowe |
|
0,1 |
0,42 |
0,17 |
|
|
0,3 |
0,3 |
0,57 |
0,37 |
|
|
|
0,5 |
0,77 |
0,57 |
|
Tkaniny z powłoką aluminiową |
0,2 |
0,05 |
0,2 |
0,08 |
Fundamenty izolowane
Podstawą każdej budowli jest fundament, którego zadaniem jest przeniesienie obciążeń budynku na podłoże gruntowe, w sposób zapewniający bezpieczeństwo statyczne budynku. Ale właściwa konstrukcja fundamentu to jeszcze nie wszystko. Fundament i ściany fundamentowe, mają, bowiem bezpośredni kontakt z gruntem i są w całym okresie użytkowania narażone na destrukcyjne działanie wilgoci. Wilgoć może prowadzić do uszkodzenia konstrukcji całego budynku. Może być również przyczyną powstawania grzybów pleśniowych powodujących korozję biologiczną.
Jedynym sposobem na wyeliminowanie powyższych zjawisk jest prawidłowe wykonanie hydroizolacji. Izolować przed wilgocią z gruntu trzeba każdy dom - i ten z piwnicą i ten bez. Wszystkie elementy znajdujące się pod gruntem muszą być zabezpieczone. Nie warto na tym oszczędzać, ponieważ usuwanie skutków zawilgocenia i wykonanie izolacji w domu już wybudowanym jest bardzo skomplikowane i kosztowne.
Ciężka czy lekka?
Lekkie izolacje przeciwwilgociowe stosuje się wówczas, gdy budynek posadowiony jest w gruntach przepuszczalnych (piaskach lub żwirach) powyżej poziomu zwierciadła wód gruntowych. Natomiast izolacje ciężkie wykonuje się w budynkach posadowionych w gruntach spoistych (gliny, iły) poniżej zwierciadła wód gruntowych, a także, gdy istnieje niebezpieczeństwo podnoszenia się wód gruntowych powyżej poziomu podłogi piwnicy. Niezależnie od rodzaju izolacji przepona przeciwwilgociowa powinna być tak wykonana, aby zapobiegać zarówno pionowemu podciąganiu kapilarnemu - izolacja pozioma - jak też naporowi na płaszczyznę pionową ściany - izolacja pionowa. Żelazną zasadą wykonania tych izolacji jest ich wzajemne szczelne połączenie.
Z piwnicą czy bez?
Decydując się na budowę domu trzeba podjąć decyzję czy będzie on podpiwniczony czy też nie. Jest to ważne, jeśli chcemy uniknąć problemów z wilgocią, ponieważ nie wystarczą starannie i solidnie wykonane izolacje. Najważniejszym kryterium jest poziom wody gruntowej. Kiedy jest on wysoki (płytko pod powierzchnią znajduje się woda), to lepiej zrezygnować z domu z piwnicą? Oczywiście można zdecydować się na podpiwniczenie budynku, ale niezbędne jest wykonanie ciężkiej izolacji przeciwwodnej, czyli szczelnej wanny, odpornej na napór wody gruntowej. Jest to jednak operacja bardzo kosztowna.
Za budową domów niepodpiwniczonych przemawia generalnie fakt, że koszt ich budowy jest dużo tańszy od kosztów budowy domów z piwnicami, a czas inwestycji krótszy z powodu mniejszych wymagań technologicznych.
Materiały hydroizolacyjne
W składach budowlanych dostępna jest pełna ich gama (np. Foliarex, Icopal, Inco-Veritas, Izolbet). W każdym składzie możemy liczyć na bezpłatną poradę, jakie materiały hydro- i termoizolacyjne, będą najlepsze dla naszych fundamentów. Ogólnie materiały hydroizolacyjne można podzielić na dwie podstawowe grupy: materiały rolowe i materiały powłokowe.
Do pierwszej grupy należą materiały rolowe bitumiczne, a więc wszelkiego rodzaju papy asfaltowe, bądź smołowe. Rodzaj dobieranych pap oraz ilość warstw zależy od rodzaju wykonywanej izolacji. Papy układa się, klejąc poszczególne warstwy na mokro odpowiednio dobranymi lepikami lub emulsjami bitumicznymi. Innym sposobem ochrony domu przed wodą gruntową i wilgocią jest szczelna powłoka z płynnych materiałów bitumicznych wykonana z emulsji lub roztworu asfaltowego, układana na oczyszczonym i wyrównanym podłożu. Powłokę z płynnych materiałów bitumicznych łatwo uszkodzić, dlatego konieczna jest ochrona w postaci dodatkowej warstwy z papy lub folii tłoczonej.
W ostatnich latach coraz większym powodzeniem cieszą się materiały rolowe z tworzyw sztucznych. Są trwałe, łatwe w montażu i spełniają wszelkie wymagania techniczne. Dostępne są w postaci folii płaskich, membran i folii tłoczonych, produkowanych z polietylenu lub polichlorku winylu. Z folii płaskich można układać izolację pionową i poziomą. Folie tłoczone, drenażowe, wykonane są z polietylenu dużej gęstości HDPE, a ich budowa - przetłoczenia w kształcie stożków - umożliwia odprowadzanie wilgoci, która może przenikać z wnętrza budynku. Najczęściej układane są wytłoczeniami w kierunku ściany. Wtedy powstaje szczelina umożliwiająca odprowadzanie wilgoci ze ściany.
Dobrymi hydroizolatorami są także materiały bentonitowe występujące w postaci membran lub paneli. Produkowane są na bazie minerału pochodzenia wulkanicznego - bentonitu sodowego, który pod wpływem wody pęcznieje i tworzy przy tym warstwę nierozpuszczalnego żelu. Membrany i płyty mocuje się do suchych i gładkich ścian kołkami lub gwoździami do betonu. Właściwa warstwa izolacji wodochronnej tworzy się w momencie kontaktu bentonitu z wodą.
Do grupy materiałów hydroizolacyjnych zaliczane są również wodoszczelne zaprawy mineralne. Powłoki izolacyjne z tych materiałów wykonywane są na dokładnie oczyszczonych powierzchniach pionowych lub poziomym metodą natrysku, nanoszenia szczotkami lub pacami. Ciekawym rozwiązaniem są hydroizolacje z modyfikowanych zapraw mineralnych. Zaletą ich jest możliwość wykonywania dowolnych okładzin cokołów, np. z płytek ceramicznych, na zaprawach klejowych lub specjalnych tynków cokołowych.
Ciepłe piwnice i fundamenty
Izolację termiczną fundamentów należy wykonać bez względu na to, czy dom jest podpiwniczony czy nie. Zgodnie z obowiązującą normą ściany fundamentowe powinny być ocieplone do głębokości 1 m poniżej poziomu terenu. Ociepla się je od zewnątrz, ale dopuszczalne jest też ocieplenie od wewnątrz.
Ze względu na specyficzne warunki, w jakich znajduje się termoizolacja części podziemnej budynku, dobór materiałów izolacyjnych podlega nieco innym zasadom niż w przypadku ścian nadziemia. Najodpowiedniejszym materiałem są tu płyty ze spienionego polistyrenu. W zależności od technologii produkcji mamy do czynienia ze styropianem lub polistyrenem ekstrudowanym. Materiały te charakteryzują się znakomitymi parametrami cieplnymi, wysoką wytrzymałością na ściskanie oraz minimalną nasiąkliwością. Grubość izolacji termicznej winna wynikać z obliczeń, można jednak stwierdzić, że w większości przypadków ocieplania ścian fundamentów i piwnic należy stosować polistyren o grubości 6 cm.
Powierzchnie styropianu zabezpiecza się przed uszkodzeniem w dwojaki sposób. Przy dużych głębokościach wykonuje się na styropianie warstwę tynku cementowego lub tynku z fabrycznych mieszanek nie zawierających wapna wykonanych na siatce stalowej. W przypadku mniejszych naporów i gruntów piaszczystych wykonuje się warstwę z zaprawy klejowej zbrojonej tzw. siatką pancerną z włókna szklanego, stosowaną w systemach dociepleń metodą lekką mokrą. Na tak wykonanej warstwie wskazane jest wykonanie izolacji wodoszczelnej z zaprawy mineralnej.
Płyty z ekstrudowanego polistyrenu ze względu na swoją budowę mogą stanowić zarazem izolację termiczną i przeciwwilgociową.
Robert Glac
