| strona główna | Informacje... | Krakowski Przegląd Budowlany - artykuły tematyczne Opłata adiacencka - KPB 140 listopad 2009 Art-Presse Konieczność uiszczenia opłaty adiacenckiej na rzecz gminy powoduje wzrost wartości nieruchomości spowodowany budową urządzeń infrastruktury technicznej z udziałem środków Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego albo scaleniem i podziałem nieruchomości. Wzrost wartości nieruchomości może spowodować wybudowanie drogi lub przyłączy: kanalizacyjnego, wodociągowego, energetycznego, gazowego. Opłata może być ustalona po stworzeniu warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń albo do korzystania z wybudowanej drogi (ustawa z 21.08.1997 r o gospodarce nieruchomościami, ustawa z 24.08.2007 r., o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw). Kto płaci? Do opłaty zobowiązany jest właściciel nieruchomości oraz użytkownik wieczysty, który na podstawie odrębnych przepisów, nie ma obowiązku wnoszenia opłat rocznych za użytkowanie wieczyste lub już je wniósł za cały okres użytkowania. Opłata adiacencka nie dotyczy natomiast użytkowników wieczystych, którzy wnoszą opłaty roczne za użytkowanie, gdyż w razie zwiększenia wartości nieruchomości gmina może podnieść opłaty roczne. Wysokość opłaty Opłaty adiacenckie są ustalane przez radę gminy jako procent przyrostu wartości nieruchomości, lecz stawka nie może przekroczyć 30% różnicy wartości przed i po zmianach. Warunkiem pobierania opłaty adiacenckiej jest podjęcie przez radę gminy uchwały ustalającej stawkę opłaty. Podstawą do wyliczenia opłaty jest wartość nieruchomości przed podziałem i wartość po podziale. Za stan nieruchomości przed podziałem przyjmuje się dzień wydania decyzji zatwierdzającej podział, a stan nieruchomości po podziale – dzień, w którym decyzja zatwierdzająca stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale stało się prawomocne. Podobnie liczy się wartość na dzień przed wybudowaniem urządzeń infrastruktury technicznej i po ich wybudowaniu. Na poczet tej opłaty zalicza się wartość świadczeń wniesionych przez właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości w gotówce lub w naturze na rzecz budowy urządzeń infrastruktury. Jeżeli koszty są równe lub wyższe niż uchwalona opłata adiacencka, to nie musi on płacić, ale też nie może domagać się zwrotu nadwyżki. Jeśli opłata jest wyższa – dopłaca różnicę. Jeśli w wyniku podziału nieruchomości powstały działki pod drogi publiczne, czy poszerzenie dróg istniejących, do określenia wartości nieruchomości przed podziałem i po podziale, pomniejsza się proporcjonalnie powierzchnię każdej nieruchomości o te przeznaczone pod drogę lub jej poszerzenie. W rozliczeniu opłaty adiacenckiej lub zaległości z tego tytułu, osoba zobowiązana do jej wniesienia może przenieść na rzecz gminy, za jej zgodą, prawa do działki gruntu wydzielonej w wyniku podziału. Ustalenie wartości nieruchomości Wartość nieruchomości ustalają rzeczoznawcy majątkowi zgodnie z zasadami określonymi w ustawie z 21.08.1997 r.o gospodarce nieruchomościami art. 149-150 oraz w Rozporządzeniu Rady Ministrów z 21.10.2004 r.w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzenia operatu szacunkowego. Wartość rynkową nieruchomości stanowi najbardziej prawdopodobna cena możliwa do uzyskania na rynku, określona z uwzględnieniem cen transakcyjnych przy przyjęciu następujących założeń: – strony umowy były od siebie niezależne, nie działały w sytuacji przymusowej oraz miały stanowczy zamiar zawarcia umowy; – upłynął czas niezbędny do wyeksponowania nieruchomości na rynku i do wynegocjowania warunków umowy. Wyceny nieruchomości dokonuje się przy zastosowaniu podejść: porównawczego, dochodowego, kosztowego, albo mieszanego. Przy podejściu porównawczym i dochodowym określa się wartość rynkową nieruchomości. Kiedy opłata? Ustalenie opłaty adiacenckiej w formie decyzji może nastąpić w terminie 3 lat od dnia: – w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale stało się prawomocne, – stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej, – stworzenia warunków do korzystania z wybudowanej drogi. Po upływie trzech lat gmina nie może już wydać decyzji o opłacie adiacenckiej. Obowiązek zapłaty przez właściciela lub użytkownika wieczystego powstaje po upływie 14 dni od dnia, w którym decyzja o ustaleniu opłaty stała się ostateczna. Opłata ta, na wniosek właściciela nieruchomości, może być rozłożona na raty roczne, płatne w okresie do 10 lat. Warunki wnoszenia opłaty są określone w decyzji, zatem jeśli właściciel chce aby rozłożono mu tę opłatę na raty, powinien stosowny wniosek złożyć już w trakcie wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej. W przypadku ratalnej płatności, należność gminy z tytułu opłaty adiacenckiej jest zabezpieczona przez ustanowienie hipoteki. Podstawą wpisu hipoteki do księgi wieczystej jest decyzja o ustaleniu opłaty adiacenckiej. Raty podlegają oprocentowaniu z zastosowaniem stopy procentowej równej stopie redyskonta weksli stosowanej przez Narodowy Bank Polski. Od decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej można się odwołać do samorządowego kolegium odwoławczego w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji. W przypadku scalenia i podziału nieruchomości terminy i sposób wnoszenia opłaty adiacenckiej ustala wójt, burmistrz lub prezydent miasta w drodze ugody z osobami zobowiązanymi do ich zapłaty przez podpisanie protokołu uzgodnień (Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 marca 1998 r. w sprawie wykonania przepisów dotyczących scalania i podziału nieruchomości). Gdy nie ma ugody, o sposobie i terminie zapłaty rozstrzyga rada gminy, podejmując uchwałę o scaleniu i podziale nieruchomości. Kiedy bez opłaty? Opłaty adiacenckie nie dotyczą nieruchomości rolnych i leśnych, a w przypadku braku planu miejscowego nieruchomości wykorzystywanych na cele rolne i leśne, chyba że dokonanie podziału spowodowałoby konieczność wydzielenia nowych dróg niebędących niezbędnymi drogami dojazdowymi do nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych albo spowodowało by wydzielenie działek gruntu o powierzchni mniejszej niż 0,3 ha. Opłat nie pobiera się też, gdy podział dokonywany jest niezależnie od ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego między innymi w celu: – zniesienia współwłasności nieruchomości zabudowanej co najmniej dwoma budynkami wzniesionymi na podstawie pozwolenia na budowę, jeżeli podział ma polegać na wydzieleniu dla poszczególnych współwłaścicieli wskazanych we wspólnym wniosku, budynków wraz z działkami gruntu niezbędnymi do prawidłowego korzystania z tych budynków (np. przy podziale bliźniaka); – wydzielenia działki budowlanej, jeżeli budynek został wzniesiony na tej działce przez samoistnego posiadacza w dobrej wierze; – wydzielenia części nieruchomości, której własność lub użytkowanie wieczyste zostały nabyte z mocy prawa; – realizacji roszczeń do części nieruchomości wynikających z przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami lub innych ustaw; – wydzielenia części nieruchomości objętej decyzją o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej; – wydzielenia działki budowlanej. KPB 140 listopad 2009
| |||||||||||
| © WYDAWNICTWO ART-PRESSE kontakt | powrót do poczatku |
|
