Jaki projekt domu wybrać?

 

Parterowy – jest najprostszy w budowie, wygodny dla osób niepełnosprawnych i starszych, dobrze wpisuje się w otaczający go ogród. Wadą jest konieczność posiadania dużej działki gdyż dom parterowy ma dużą powierzchnię zabudowy.


Z poddaszem użytkowym – najbardziej popularny, najlepiej wykorzystuje powstałą przestrzeń, łatwo można w nim oddzielić strefę oficjalną na parterze od indywidualnej (sypialnie) na piętrze. Wadą jest duży dach do pokrycia, ocieplenia i wykończenia płytą gipsowo-kartonową lub drewnem.


Piętrowy – idealny na małą działkę, głównie w mieście. Zapewnia niewysoki koszt wybudowania 1 m2 powierzchni użytkowej, ma niewielki dach, zmieści liczną rodzinę. Wadą jest duża ilość schodów i konieczność ciągłego ich pokonywania.

 

Dom prosty i tani w budowie – to taki, który ma prosty obrys ścian, nie ma piwnicy i dużych balkonów. Takie kryteria spełnia dom parterowy, który nie ma schodów i tylko jeden strop, w związku z tym można go szybko zbudować. Dom tani w budowie powinien mieć łazienki i kuchnię w bliskim sąsiedztwie lub jednym pionie, tak aby instalacje wewnętrzne nie musiały być bardzo rozbudowane. Dach jest dwuspadowy bez lukarn, zamiast nich można zastosować okna połaciowe lub okna w ścianie szczytowej. Kształt dachu powoduje, że system rynnowy jest nieskomplikowany i tani.

 

Dużą pozycję w kosztach budowy stanowi nietypowa stolarka okienna. Jeśli nie mamy jakiś szczególnych wymagań co do kształtu i wielkości okien w naszym przyszłym domu – sprawdźmy wymiary w projekcie, gdyż niekiedy architekci podają nietypowe wymiary okien, gdy tymczasem różnica kilku centymetrów wystarczy aby zastosować okna o wymiarach typowych, znacznie tańsze i łatwiej dostępne. To samo dotyczy drzwi wewnętrznych.


Dom tani w utrzymaniu – to dom energooszczędny, dobrze ocieplony wełną lub styropianem, bez wielkich przeszkleń. Okna od strony północnej powinny być mniejsze, zaś te od strony południowej większe, aby wykorzystać energię słoneczną.


Jaka wielkość domu?


Zastanawiając się jaki wybrać dom należy określić w przybliżeniu jego powierzchnię. Najbardziej efektywnie wykorzystuje się dom o powierzchni 140-170 m2, mniejszy może być za „ciasny”, większy jest droższy w utrzymaniu. Jednak powierzchnia domu zawsze jest zależna od indywidualnych potrzeb każdego inwestora i jego rodziny. Zsumujmy powierzchnię poszczególnych pomieszczeń jakie chcielibyśmy mieć, do tego należy dodać 10-15% na ciągi komunikacyjne, nie zapominajmy o garderobie, spiżarce, pomieszczeniu gospodarczym. Dopiero wtedy można zacząć szukać projektu gotowego. Nawet jeśli nie znajdziemy projektu dla siebie warto przeglądać katalogi, ponieważ mogą nam dostarczyć wielu ciekawych pomysłów i rozwiązań.


Zazwyczaj biura projektowe podają kilka podstawowych informacji o budynku. Kilka pojęć, których znaczenie wyjaśniamy poniżej pomoże „rozszyfrować” te skrótowe informacje.


Powierzchnia netto – wg normy PN-ISO 9836:1997 to powierzchnia wszystkich pomieszczeń budynku mierzona na poziomie podłogi w świetle wykończonych ścian. Przy obliczaniu powierzchni nie uwzględnia się różnych wysokości pomieszczenia pod spadzistym dachem, zaleca się jedynie sporządzenie wykazu, jaka powierzchnia netto poddasza jest powierzchnią użytkową (powyżej 1,90 m wysokości), a jaka pomocniczą (poniżej 1,90 m wysokości).


Powierzchnia użytkowa – jest to część powierzchni kondygnacji netto, która odpowiada celom i przeznaczeniu budynku. Dzieli się ją na powierzchnie użytkowe podstawowe (pokoje), powierzchnie pomocnicze (kuchnie, łazienki, hall), powierzchnie usługowe (garaż, kotłownia).


Powierzchnia całkowita – to suma wszystkich kondygnacji naziemnych i podziemnych, poddasza, tarasów, kondygnacji technicznych i magazynowych. Mierzy się ją na poziomie posadzki po obrysie zewnętrznym budynku (czyli łącznie z grubością ścian, tynków, okładzin).


Kubatura – to „objętość” budynku, liczona jako iloczyn powierzchni rzutu każdej kondygnacji, mierzonej po zewnętrznym obrysie ścian i wysokości danej kondygnacji.


Wysokość kondygnacji – to wysokość od poziomu wierzchu podłogi danej kondygnacji do wierzchu najbliższej wyżej położonej podłogi lub wierzchu stropu (jeśli strop jest ocieplony to do wierzchu tej warstwy).


Powierzchnia zabudowy – to powierzchnia terenu zajęta przez budynek w stanie wykończonym czyli powierzchnia rzutu budynku mierzona po zewnętrznym obrysie ścian kondygnacji przyziemnej i wystających elementów kondygnacji naziemnych.


Wysokość budynku mierzy się od poziomu terenu przy najniżej położonym wejściu do budynku lub jego części, znajdującym się na pierwszej kondygnacji nadziemnej budynku, do górnej powierzchni najwyżej położonego stropu, łącznie z grubością izolacji cieplnej i warstwy ją osłaniającej bez uwzględnienia wyniesionych ponad tę płaszczyznę maszynowni dźwigów i innych pomieszczeń technicznych, bądź do najwyżej położonego punktu stropodachu, lub konstrukcji przekrycia budynku znajdującego się bezpośrednio nad pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi.


Często pojawia się pojęcie minimalnej działki potrzebnej do zbudowania projektowanego domu, gdzie architekt bierze pod uwagę zachowanie przepisowej odległości budynku od granicy działki. W katalogach możemy obejrzeć rzut parteru, piętra lub poddasza, często z zaaranżowanym wyposażeniem poszczególnych pomieszczeń. Skośne połacie dachu na poddaszu ograniczają przestrzeń – im większy spadek dachu i wyższa ścianka kolankowa (jest to przedłużenie ścian zewnętrznych ponad strop parteru, na których wspierają się krokwie), tym przestrzeń poddasza będzie większa. Często na planach poddasza architekci zaznaczają linie wskazujące wysokość 1,90 m – czyli granice poruszania się człowieka w pozycji wyprostowanej. Najwięcej przestrzeni na poddaszu daje dach mansardowy, mniej dach dwuspadowy, a najmniej dach czterospadowy.


Przy wyborze projektu domu nie należy się kierować jedynie wyglądem zewnętrznym budynku, lecz przede wszystkim jego funkcjonalnością.

Dom idealny to taki, gdzie cała powierzchnia domu jest wykorzystana, wszystkie pomieszczenia usytuowane zgodnie z ich przeznaczeniem np. spiżarnia przy kuchni, garderoba przy sypialni, garaż przy drodze, taras przy salonie. Ważny jest podział domu na strefę dzienną, gdzie rodzina przebywa wspólnie, przyjmuje gości oraz strefę intymną składającą się z indywidualnych sypialni i łazienek.

Równie ważny jest układ komunikacyjny oddzielający, a jednocześnie łączący te strefy. Starajmy się aby dojście do sypialni nie prowadziło przez salon, garaż czy pralnia nie były przy sypialni. Dobry projekt to taki, który pozostawi inwestorowi trochę swobody w aranżacji wnętrza. Przykładem jest kuchnia, która projektowana przy salonie może być otwarta na salon, częściowo przysłonięta, lub zupełnie oddzielona od salonu.

Na każdej kondygnacji domu powinna znajdować się łazienka. W strefie dziennej, blisko kuchni i salonu powinno znaleźć się również WC jako osobne pomieszczenie (starajmy się aby wejście do WC było usytuowane w holu, w pewnym oddaleniu od salonu).

W każdym projekcie gotowym można coś zmienić. Mogą to być niewielkie mało istotne zmiany np. w układzie wnętrza, wielkości okien. Jeśli zmiana jest większa, należy uzyskać pisemną zgodę właściciela praw autorskich do projektu.


SPRAWDŹ ZAPRASZAMY DO WSPÓŁPRACY W PROGRAMIE DOBREBUDOWANIE.PL