Posadzka w garażu


Często w nowobudowanym lub remontowanym domu potrzebujemy wykonać posadzkę w garażu, kotłowni, pralni, składziku lub piwnicy. W takich pomieszczeniach gospodarczych podłoga powinna być przede wszystkim praktyczna, czyli trwała, wytrzymała, równa, łatwa w konserwacji oraz przy ewentualnych naprawach.

Mniejsze są natomiast wymagania co walorów estetycznych takiej powierzchni, dlatego najczęściej wybieramy posadzkę cementową, zwaną także szlichtą lub jastrychem. Nie chcąc wydawać pieniędzy na ekipy budowlane, śmiało możemy wtedy pokusić się o samodzielne wykonanie takiej posadzki.


Decydując się na samodzielne wykonanie posadzki w pomieszczeniach gospodarczych możemy mieć wiele obaw. Przede wszystkim martwimy się, że prace budowlane staną się uciążliwe dla sąsiadów, trudno będzie nam dostarczyć piasek i cement na miejsce budowy, a samo wykonanie posadzki okaże się skomplikowane i wymagające dużego wysiłku. Problemem jest także etap zakończenia robót, kiedy to efekt naszego trudu może okazać się niezadowalający, a dodatkowo trzeba będzie uprzątnąć stertę śmieci i odpadów. W takiej sytuacji należy pomyśleć o gotowej posadzce cementowej Optiroc 1000, którą można kupić w każdej dobrej hurtowni budowlanej. Zastosowanie tej fabrycznie przygotowanej mieszanki daje pewność co do wysokiej jakości produktu, ułatwia i przyspiesza wykonanie prac, pomaga zachować porządek, a także usprawnia całość przedsięwzięcia. Dużą zaletą zaprawy Optiroc 1000 jest jej niska cena, co pozwala znacznie zmniejszyć koszt remontu bez ryzyka, że odbije się to na jakości posadzki.


Na początku planowanie

Przed przystąpieniem do pracy musimy wszystko dokładnie zaplanować. Najważniejsze jest, aby dokładnie obliczyć ilość zaprawy niezbędną do wykonania prac. W tym celu - najlepiej przy pomocy jak najdłuższej poziomicy - sprawdzamy poziom i równość podłoża. Jeżeli wyniki pomiarów są "z grubsza" zadowalające, to możemy wykonać minimalną grubość posadzki, czyli ok. 2,5 cm. Rozwiązanie to wymaga użycia 50 kg, czyli dwóch worków zaprawy Optiroc 1000 na każdy metr kwadratowy podłoża. Jeżeli planujemy ułożenie podłogi ze spadkiem, to wówczas pomiary są bardziej skomplikowane. Potrzebną ilość materiału obliczamy mnożąc średnią grubość posadzki (suma grubości maksymalnej i minimalnej, podzielona przez dwa i wyrażona w centymetrach) przez zużycie - 20 kg na każdy metr kwadratowy. Należy przy tym pamiętać, że projektowana warstwa musi mieć w najcieńszym miejscu co najmniej 25 mm grubości, a w najgrubszym najwyżej 60 mm oraz to, że woda spływa gdy spadek wynosi przynajmniej 1,5 cm na metr długości. Wyliczone, orientacyjne zużycie zaprawy na metr kwadratowy mnożymy przez powierzchnię posadzki. Na wszelki wypadek ilość potrzebnego materiału dobrze jest jeszcze zwiększyć o około 5 %, aby w trakcie prac nie okazało się, że brakuje nam zaprawy. Wykonanie posadzki wymaga sporego nakładu pracy, dlatego samemu powinno się planować roboty o mniejszym zakresie. Natomiast trzy osoby mogą bez trudu wylać zaprawę nawet na dużych powierzchniach. Przed rozpoczęciem prac musimy przygotować także niezbędny sprzęt: wiertarkę z mieszadłem i pojemnik do mieszania zaprawy przy mniejszych ilościach lub betoniarkę przy większych, pojemnik do odmierzania wody, prowadnice - najlepiej w postaci prostych, gładkich rurek - poziomicę, około dwumetrową łatę do ściągania zaprawy, łopatę, pace, folię do przykrycia wykonanej posadzki oraz rękawice robocze.



Przygotowujemy podłoże

Przed rozpoczęciem zasadniczych robót podłoże należy dokładnie oczyścić, odkurzyć i zwilżyć wodą, starając się nie tworzyć kałuż na powierzchni. Bardzo chłonne podłoża trzeba zagruntować roztworem Optiroc ABS MD 16 Grunt. Dodatkowo większe ubytki w podłożu należy wcześniej uzupełnić. Następnym krokiem jest ustawienie prowadnic.
Należy to wykonać szczególnie starannie, gdyż ich górna płaszczyzna będzie wyznaczać wierzchnią warstwę posadzki, zatem wszystkie ewentualne nierówności przy montażu prowadnic odzwierciedlą się w wykonanej powierzchni. Rurki rozmieszczamy tak, aby ich rozstaw był o ok. pół metra mniejszy od długości łaty do ściągania zaprawy, a odległość od ścian nie przekraczała 25 cm. Prowadnice mocujemy na pryzmach zaprawy, rozłożonych co około 60 cm, kontrolując cały czas ich poziom przy użyciu poziomicy.
Prace powinny być wykonywane w kierunku wyjścia z pomieszczenia, aby łatwiej można było dostarczać zaprawę. Pamiętajmy, że temperatura w czasie wylewania podkładu powinna być powyżej 10 st.C, ale nie wyższa niż 30 st.C.


Wykonanie posadzki nie jest trudne

Kiedy prowadnice są wystarczająco stabilne, przystępujemy do zasadniczej części prac. Pierwszym krokiem jest przygotowanie zaprawy. W tym celu mieszamy suchą mieszankę z wodą w określonych na opakowaniu proporcjach.
Następnie układamy ją między rurkami z pewnym naddatkiem, zagęszczamy i ściągamy nadmiar, robiąc łatą zygzakowate ruchy. Jeżeli coś nam się nie uda, nie należy się przejmować. Możemy po prostu dorzucić trochę zaprawy i powtórnie zebrać jej nadmiar.
Zamiast po rurkach można też ściągać masę po wypoziomowanych pasach wykonanych z zaprawy. W tym wypadku należy odczekać trochę, aby masa związała i była na tyle stabilna, aby można było po niej ściągać układaną mieszankę. Kiedy można już wejść na wykonaną posadzkę - ten moment można przyspieszyć używając do chodzenia położonych na świeżej posadzce płyt ze styropianu - wykonując ruch obrotowy ostrożnie wyciągamy rurki. Pozostałe wgłębienia starannie uzupełniamy zaprawą. Kolejną czynnością, decydującą o ostatecznym wyglądzie posadzki jest tzw. "zacieranie" powierzchni. Wykonuje się je kolistymi ruchami, odpowiednio dociskając pacę do podłoża. W pierwszym etapie używa się pacy drewnianej lub styropianowej. Końcowy efekt zatarcia "na gładko" uzyskuje się natomiast przy pomocy pacy stalowej. Najlepsze rezultaty daje jednak użycie zacieraczek mechanicznych, ale takie urządzenia posiadają zazwyczaj tyko specjalistyczne firmy posadzkarskie. Gdy wykonujemy podkład pod posadzkę zacieranie na gładko jest oczywiście niepotrzebne. Jeżeli nie chcemy, żeby na posadzce pojawiły się nieregularne zygzakowate pęknięcia, spowodowane naturalnym skurczem zaprawy cementowej, w posadzce należy wykonać nacięcia. Całą powierzchnię dzieli się na pola zbliżone do kwadratu o powierzchni do 25 m2. Następnie nacina się posadzkę na 1/3 jej grubości. Należy wykonać to także w progach i przewężeniach pomieszczeń. Po wykonaniu posadzki, co najmniej przez pierwszy tydzień musi być ona odpowiednio pielęgnowana. Jeżeli się tego zaniecha nasza podłoga będzie miała gorsze parametry techniczne - będzie się pyliła i miała tendencję do zarysowania. Pielęgnacja polega na utrzymywaniu ułożonej zaprawy w optymalnej wilgotności, co można osiągnąć poprzez częste zwilżanie. Dużo wygodniej będzie jednak powierzchnię szczelnie przykryć folią. Tak wykonana posadzka może spełniać bardzo długo swoją rolę pod względem technicznym i użytkowym. Gdybyśmy jednak ze względów estetycznych z czasem planowali szarą, cementową powierzchnię pokryć np. płytkami podłogowymi, wówczas nie można dopuścić do jej zaolejenia. Z posadzki cementowej Optiroc 1000 można wykonywać również podkłady nie związane z podłożem, tzw. "pływające" oraz stosować w systemach ogrzewania podłogowego.

maxit
SPRAWDŹ ZAPRASZAMY DO WSPÓŁPRACY W PROGRAMIE DOBREBUDOWANIE.PL