Urządzamy taras


Taras to miejsce, gdzie łączy się dom i ogród. Często jest traktowany przez gospodarzy jako jeszcze jeden pokój, szczególnie chętnie wykorzystywany latem.


Ważne więc jest, aby przy zakładaniu tarasu wziąć pod uwagę charakter domu i jego otoczenia. Należy zastosować podobne materiały, aby łatwo wpisał się w krajobraz. Jeśli chcemy taras wykorzystywać również podczas brzydkiej pogody, musi być nieco zadaszony zaś od hałasu i spojrzeń niepożądanych gości ochroni nas bujna zieleń.


Usytuowanie i budowa

Najwygodniej jest, gdy taras, dom i ogród są na jednym poziomie. Stanowią wówczas całość, a trawnik jest naturalnym przedłużeniem salonu. Jeżeli różnica poziomów między ogrodem i domem jest bardzo duża, można zbudować taras, który składa się z kilku części. Na skarpie można wówczas stworzyć piękne kompozycje zieleni, które wpiszą taras w otaczającą przestrzeń. Mury i palisady dzielą zbocze, ale jednocześnie podpierają usypaną ziemię, zaś do ogrodu prowadzą schody, które mogą być rozległe i reprezentacyjne albo wąskie, ukryte wśród roślin. Równie dobrze komponuje się taras usypany z ziemi, który znajduje się ponad ogrodem. Jeśli jest wystarczająco dużo miejsca można łagodnie ukształtować zbocze, aby na 1 m spadku przypadało 3-4 m długości nasypu.


Wykonując nasyp trzeba zastosować glebę piaszczysto-gliniastą, piasek albo pospółkę. Humus, czyli żyzna, wierzchnia warstwa gleby, powinna być wysypana na sam wierzch (warstwa ok.30 cm), gdzie będą sadzone rośliny. Nie nadaje się on do podwyższania terenu, gdyż zawiera dużo części organicznych, a te rozkładając się tracą swoją objętość, co mogłoby powodować zapadanie się tarasu. Bardzo dobrym materiałem na nasyp jest ziemia z wykopu pod fundamenty lub oczka wodnego. Ziemię sypie się warstwami (ok.30 cm) i każdą z nich dokładnie ubija Przed ostatecznym ułożeniem nawierzchni trzeba taras starannie wypoziomować, aby później podczas użytkowania, nie wywracały się sprzęty i meble.
Jeżeli chcemy schronić się przed wzrokiem sąsiadów możemy taras urządzić w zagłębieniu terenu- taras jest poniżej poziomu ogrodu, otoczony murkami oporowymi.

Powierzchnię tarasu należy ukształtować ze spadkiem 1-2 % - od ściany, gdzie taras przylega do budynku w kierunku jego przeciwległej krawędzi. Wtedy woda naturalnie spłynie z tarasu i nie będzie zawilgacać murów, ani wsiąkać w nawierzchnię. Trzeba również pamiętać aby powierzchnia tarasu znalazła się niżej niż posadzka w budynku, gdyż woda mogłaby się dostawać do wnętrza domu.
Taras można wykonać na płycie betonowej, lub na odpowiednio przygotowanym podłożu ziemnym. Budując taras nie można zapomnieć, że pod wpływem różnic temperatur będzie on wykonywał ruchy. Kurczą się i rozszerzają materiały, z których wykonana jest wierzchnia warstwa, ale także, w przypadku tarasu ziemnego, pod wpływem mrozu wypiętrza się i opada podbudowa pod nią. W przypadku tarasów na płycie betonowej pokrytych płytkami ceramicznymi wykonuje się szczeliny dylatacyjne, które oddzielają pola o powierzchni ok.4 m kw. Tylko w przypadku małych tarasów można zrezygnować z dylatacji. Natomiast w każdym przypadku konieczne jest wykonanie dylatacji brzegowej- w miejscu gdzie taras przylega do budynku. Wykonuje się ją ze styropianu lub polistyrenu ekstrudowanego. Jest to newralgiczne miejsce, ciągle narażone na działanie wody.

Jeżeli wierzchnią warstwę tarasu wykonujemy z kamienia, należy zrobić podbudowę z 15 cm warstwy piasku. Ramy tarasu wyznacza się krawężnikami osadzonymi na fundamencie betonowym. Pod płyty lub kostki kamienne rozkłada się 10 cm warstwę podsypki piaskowo-cementowej (9:1), a po ich ułożeniu całość zasypuje się piaskiem, który wypełnia szczeliny.


Materiały


Taras jest narażony na wielkie zmiany temperatury. Jego powierzchnia rozgrzewa się w lecie, kiedy na odkrytej przestrzeni silnie operuje słońce. W nocy lub podczas silnego deszczu, przychodzi nagłe ochłodzenie i różnica temperatur wynosi kilkadziesiąt stopni. Podobnie dzieje się w zimie. Powinniśmy zatem tak dobrać materiał na nawierzchnię tarasu, aby był wytrzymały na skoki temperatury, mrozoodporny, nie był śliski po deszczu, a jednocześnie, aby był łatwy w utrzymaniu czystości, odporny na uszkodzenia mechaniczne.

W przypadku płytek ceramicznych trzeba wybrać takie, które nadają się na zewnątrz. Im lepsza jest jakość płytek tym są twardsze, mniej ścieralne i mniej nasiąkliwe. Płytki na taras powinny mieć IV-V klasę ścieralności, nasiąkliwość do 5%. Ze względu na różnice temperatur wykonuje się spoiny z materiałów elastycznych i o szerokości nie mniejszej niż 5 mm, stosując zasadę im większe płytki, tym szersze spoiny. Ze względu na bezpieczeństwo płytki na taras powinny być anty poślizgowe.

Kamień naturalny cieszy się coraz większym powodzeniem. Taras z niego wykonany jest elegancki i ładnie się starzeje. Występuje w formie nieregularnych płyt, płytek i kostek brukowych. Zależnie od rodzaju kamień ma różne właściwości. Najbardziej odporne na ścieranie, a zatem najbardziej odpowiednie na nawierzchnie w ogrodzie są: granit, bazalt, porfir, sjenit. Mniej odporne są piaskowce i wapienie, które charakteryzują się dużą nasiąkliwością i miękkością-łatwo ulegają uszkodzeniom, ale też i najładniej się starzeją. Wybierając materiał na taras warto wziąć pod uwagę otaczający krajobraz. Może się zdarzyć, że miejscowe kamienie będą wspaniale pasowały- co zdecydowanie obniży koszt wykonania inwestycji.

Popularnością cieszą się betonowe kostki brukowe dostępne w olbrzymiej ilości kształtów i kolorów. Dostępne są również kostki betonowe z posypką z kamienia naturalnego, albo imitujące stary kamień, które stanowią alternatywę dla kamienia naturalnego. Na tarasy nadają się kostki, które mają od 4-6 cm grubości, niską nasiąkliwość i są mrozoodporne. Atutem kostek z betonu jest ich stosunkowo niska cena, duży wybór wzorów, wadą zaś niekiedy zbyt intensywne barwy, które trudno wpisać w zieleń ogrodu oraz wykwity, które pojawiają się na powierzchni pod wpływem wody.

Na rynku materiałów budowlanych znajdziemy także bruki klinkierowe charakteryzujące się doskonałymi parametrami jeśli chodzi o zastosowanie w takim miejscu jak taras. Tutaj również jest duży wybór kolorów, co ułatwi dopasowanie tarasu do wnętrza domu oraz elewacji budynku. Bruk klinkierowy nie traci barwy, a dodatkowo można ją nasycić odpowiednimi środkami chemicznymi.

Materiałem, który powoli zdobywa nasz rynek jest drewno. Pozwala na swobodne kształtowanie tarasu oraz podestów na skarpie. Drewno jest lekkie i ciepłe w dotyku. Na taras trzeba zastosować odpowiedni gatunek drewna, Najczęściej wykorzystuje się drewno świerkowe, modrzewiowe, dębowe, akacjowe- wszystkie impregnowane ciśnieniowo. W przeciwnym wypadku trzeba by było malować je co roku. Popularna u nas sosna pod wpływem słońca wydziela dużo żywicy, dlatego nie jest polecana na taras. Dostępny jest również cały arsenał drewna egzotycznego: bangkirai, badi, iroko, ipe, tatajuba, teak- atrakcyjnego pod względem kolorów, odporności na ścieranie, uderzenia, jakości, ale niestety nie ceny. Takie drewno można dodatkowo zabezpieczyć gorącym olejem do drewna.

Aby taras nie był śliski deska powinna mieć drobne rowki (tzw.ryflowana ). Przy układaniu desek należy pamiętać, aby pozostawiać miedzy nimi odstępy o szerokości od 0,5-1,5 cm- wówczas woda będzie swobodnie ściekać, nie zalegając na powierzchni. Legary, do których dokręcane są deski powinny być przymocowane do betonowych płyt, aby nie stykały się z podłożem. Jest to najbardziej newralgiczne miejsce, gdzie drewno może ulec zniszczeniu ze względu na wilgoć. Niektóre firmy proponują systemowe rozwiązania, gdzie deski i legary są specjalnie profilowane. Od dołu deski mają tzw. kapinosy i dzięki temu woda nie ścieka na legary. Podkładem pod taką konstrukcję tarasu powinny być drobne kamienie, które nie zatrzymują wody.

W ogrodzie używa się także starych podkładów kolejowych, lecz nie należy ich wykorzystywać na tarasie. Były impregnowane olejem kreozotowym i wydzielają opary szkodliwych związków chemicznych, których stężenie szczególnie wzrasta pod wpływem wysokiej temperatury.


Schody w ogrodzie

Jeśli taras urządziliśmy powyżej poziomu ogrodu to obie te strefy należy połączyć schodami, aby bezpiecznie poruszać się między nimi. Schody są wygodne jeżeli wysokość stopni wynosi od 12 do 15 cm, głębokość waha się pomiędzy 35-40 cm. Podczas deszczu nie powinna się na stopniach zbierać woda, dlatego należy nadać im spadek ok.1-2%. Jeżeli skarpa jest wysoka i schodów jest dość dużo, należy co ok. 5 schodów zrobić spocznik tj. głębszy stopień.Takie schody są wówczas wygodniejsze w użytkowaniu i lepiej wtapiają się w krajobraz. Najwygodniejsze są spoczniki, które mają głębokość równą przeciętnemu krokowi dorosłego człowieka- czyli średnio 63 cm, lub wielokrotność tej wartości, powiększoną o głębokość zwykłego stopnia. Jeśli nie ma miejsca na spoczniki ilość schodów w tzw. biegu powinna wynosić od 3 do 18.
Prace przy budowie każdych schodów rozpoczyna się od wybrania żyznej warstwy gleby.

- Schody z kamienia

Wykonuje się betonowy fundament pod najniższym stopniem. Pod spód kamiennej płyty układa się 7 cm warstwę tłucznia i 5 cm warstwę podsypki piaskowo-cementowej, które należy porządnie ubić. Płyty kamienne powinny mieć grubość co najmniej 2 cm. Pod krawędź każdego stopnia montuje się na zaprawie cementowej podstopnice z drobniejszych kamieni.

- Schody z cegły

Znowu zaczynamy od fundamentu na podbudowie z tłucznia o grubości ok.10 cm..Cegły zatapia się w zaprawie i krawędziami układa pionowo (podstopnice).Prostopadle do nich kładziemy kolejne cegły, które stanowią stopień.

-Schody z podkładów kolejowych

Takie schody układa się na warstwie piasku. Podkład kolejowy jest ich krawędzią , zaś wypełnieniem mogą być, kostki drewniane z pociętych podkładów, okrąglaki, glina, żwir, lub kostki kamienne.


Obsadzenie roślinami


Do uzyskania odpowiedniego klimatu na tarasie konieczne są wreszcie rośliny. Posadzone na wprost czy z boku zatrzymują wzrok i czynią wnętrze tarasu przytulniejszym. Często koło tarasu sadzi się drzewo przydomowe (soliter), które w lecie daje upragniony cień. Wokół powinny się znaleźć szczególnie ładne i pachnące rośliny (bez, wiciokrzew, piwonie, róże, zioła), które rozkwitają o różnych porach roku, także rośliny zimozielone i iglaste. Jest to miejsce, gdzie przebywamy przez cały rok, toteż o każdej porze roku powinno wyglądać atrakcyjnie.

Art-Presse
SPRAWDŹ ZAPRASZAMY DO WSPÓŁPRACY W PROGRAMIE DOBREBUDOWANIE.PL