Strona głowna
Reklama
Ziemia pod budowę domu - KPB 125 kwiecień 2008
strona główna | Informacje... | Krakowski Przegląd Budowlany - artykuły tematyczne
Art-Presse
Dom można budować na terenie, który w miejscowym planie jest przeznaczony pod budownictwo, ale nie tylko. Niekiedy przepisy prawa pozwalają na budowę domu mieszkalnego również na gruntach rolnych - powstaje wówczas siedlisko.
Jeśli mamy więcej czasu i oczywiście jeśli pozwolą na to przepisy prawa, możemy się starać o przekwalifikowanie ziemi rolnej na budowlaną.
Co to jest siedlisko?
Siedlisko to budynek mieszkalny wraz z zabudowaniami gospodarczymi służącymi do prowadzenia produkcji rolnej. Ustawa z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. nr 80, poz.717) umożliwia zabudowę zagrodową, gdy w gminie nie ma obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, a obok są działki niezabudowane i nie można ustalić parametrów dla nowego domu, ze względu na brak tzw. „dobrego sąsiedztwa”. Można wybudować budynek mieszkalny, gdy powierzchnia gospodarstwa rolnego przekracza średnią powierzchnię takich gospodarstw w gminie. Nie ma jednak uśrednionej powierzchni gospodarstwa rolnego i w każdej gminie wygląda to różnie.
Chcąc uzyskać warunki zabudowy i zagospodarowania terenu i wybudować siedlisko należy spełnić pozostałe wymogi ustawy:
- teren musi być uzbrojony,
- działka musi mieć dostęp do drogi publicznej,
- inwestycja nie może naruszać przepisów szczególnych np. ochrona środowiska.
W takiej sytuacji warto się zastanowić czy nie kupić gospodarstwa rolnego z już istniejącym budynkiem, który można będzie wyremontować. Jeśli jest jednak w bardzo kiepskim stanie, należy sprawdzić – czy nie jest w planie przeznaczony do wyburzenia.
Przekształcenie gruntu z rolnego na budowlany
Aglomeracje miejskie rozbudowują się, a ich mieszkańcy często uciekają do gmin położonych wokół miasta. Ziemia rolna cieszy się dużym zainteresowaniem ze względu na niszczą cenę. Przed zakupem należy jednak sprawdzić czy istnieją możliwości odrolnienia gruntu w przyszłości. W pierwszej kolejności sprawdzamy plan miejscowy zagospodarowania terenu, gdzie będzie napisane jakie działka ma przeznaczenie i co można na niej usytuować. Można to zrobić osobiście w wydziale planowania przestrzennego gminy lub zamówić wypis z planu, ale wcześniej należy wpłacić na konto gminy opłatę skarbową za wypis w wysokości 30 zł do pięciu stron, lub 50 zł za wypis powyżej pięciu stron. Wyrys z planu kosztuje 20 zł za każdą stronę A4, lecz nie więcej niż 200 zł, zaś za zaświadczenie potwierdzające przeznaczenie działki zapłacimy 17 zł.
Jeżeli plan nie jest uchwalony, to można sprawdzić jakie są zamiary gminy w stosunku do terenu, gdzie usytuowana jest interesująca nas działka w ” studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego”. W studium określa się obszary wymagające zmiany przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Jeśli określono tam, że teren ma zachować status gruntów rolnych lub leśnych wyłączonych spod zabudowy, to nie ma szans na zmianę przeznaczenia gruntów w planie miejscowym, gdyż zgodnie z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym plan miejscowy musi być zgodny z ustaleniami studium. Na cele nierolnicze i nieleśne można przeznaczyć przede wszystkim grunty oznaczone w ewidencji gruntów jako nieużytki, a w razie ich braku - inne grunty o najniższej przydatności produkcyjnej. Jeśli klasa ziemi jest wysoka, to większe jest prawdopodobieństwo, że w studium i planie miejscowym zostanie zachowane jego rolne przeznaczenie.
Na podstawie studium może się okazać również, że w tym rejonie gmina chce ustanowić tereny zamknięte, strefy ochronne, tereny, w których wprowadza się ograniczenia w zagospodarowaniu w tym zakaz zabudowy np. na terenach zastrzeżonych ze względu na obronność państwa, przy liniach wysokiego napięcia, parki krajobrazowe, przy liniach kolejowych, strefy ochrony konserwatorskiej.
Procedura odrolnienia gruntu składa się z dwóch faz: najpierw zmiany przeznaczenia gruntów w planie miejscowym , a dopiero później wyłączenia gruntu z produkcji rolnej . Plan miejscowy jest uchwalany przez gminę i zatwierdzany przez wojewodę, zaś decyzję o odrolnieniu wydaje starosta albo wójt, burmistrz lub prezydent miasta na wniosek zainteresowanego. Przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III, a przekraczające powierzchnię 0,5 ha oraz gruntów klasy IV, jeśli przekraczają 1 ha - wymaga uzyskania zgody Ministra Rolnictwa.
W przypadku ziemi gorszej jakości kl. IV, IV a, IV b, V i VI wytworzonych z gleb pochodzenia mineralnego, wyłączenie nie jest potrzebne.
Za zezwolenie w formie decyzji na wyłączenie ziemi z produkcji rolnej i leśnej należy uiścić należność i opłaty roczne, a w przypadku gruntów leśnych, jednorazowe odszkodowanie za przedwczesny wyręb drzewostanu. Należność pomniejsza się o wartość gruntu. Z opłat zwolnione jest wyłączenie na cele mieszkaniowe gruntu:
- do 0,05 ha - dla budynku jednorodzinnego
- do 0,02 ha – na każdy lokal w budynku wielorodzinnym.
CSK BUD www
marzec, 2008
Ziemia pod budowę domu - KPB 125 kwiecień 2008
Art-Presse
Dom można budować na terenie, który w miejscowym planie jest przeznaczony pod budownictwo, ale nie tylko. Niekiedy przepisy prawa pozwalają na budowę domu mieszkalnego również na gruntach rolnych - powstaje wówczas siedlisko.
Jeśli mamy więcej czasu i oczywiście jeśli pozwolą na to przepisy prawa, możemy się starać o przekwalifikowanie ziemi rolnej na budowlaną.
Co to jest siedlisko?
Siedlisko to budynek mieszkalny wraz z zabudowaniami gospodarczymi służącymi do prowadzenia produkcji rolnej. Ustawa z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. nr 80, poz.717) umożliwia zabudowę zagrodową, gdy w gminie nie ma obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, a obok są działki niezabudowane i nie można ustalić parametrów dla nowego domu, ze względu na brak tzw. „dobrego sąsiedztwa”. Można wybudować budynek mieszkalny, gdy powierzchnia gospodarstwa rolnego przekracza średnią powierzchnię takich gospodarstw w gminie. Nie ma jednak uśrednionej powierzchni gospodarstwa rolnego i w każdej gminie wygląda to różnie.
Chcąc uzyskać warunki zabudowy i zagospodarowania terenu i wybudować siedlisko należy spełnić pozostałe wymogi ustawy:
- teren musi być uzbrojony,
- działka musi mieć dostęp do drogi publicznej,
- inwestycja nie może naruszać przepisów szczególnych np. ochrona środowiska.
W takiej sytuacji warto się zastanowić czy nie kupić gospodarstwa rolnego z już istniejącym budynkiem, który można będzie wyremontować. Jeśli jest jednak w bardzo kiepskim stanie, należy sprawdzić – czy nie jest w planie przeznaczony do wyburzenia.
Przekształcenie gruntu z rolnego na budowlany
Aglomeracje miejskie rozbudowują się, a ich mieszkańcy często uciekają do gmin położonych wokół miasta. Ziemia rolna cieszy się dużym zainteresowaniem ze względu na niszczą cenę. Przed zakupem należy jednak sprawdzić czy istnieją możliwości odrolnienia gruntu w przyszłości. W pierwszej kolejności sprawdzamy plan miejscowy zagospodarowania terenu, gdzie będzie napisane jakie działka ma przeznaczenie i co można na niej usytuować. Można to zrobić osobiście w wydziale planowania przestrzennego gminy lub zamówić wypis z planu, ale wcześniej należy wpłacić na konto gminy opłatę skarbową za wypis w wysokości 30 zł do pięciu stron, lub 50 zł za wypis powyżej pięciu stron. Wyrys z planu kosztuje 20 zł za każdą stronę A4, lecz nie więcej niż 200 zł, zaś za zaświadczenie potwierdzające przeznaczenie działki zapłacimy 17 zł.
Jeżeli plan nie jest uchwalony, to można sprawdzić jakie są zamiary gminy w stosunku do terenu, gdzie usytuowana jest interesująca nas działka w ” studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego”. W studium określa się obszary wymagające zmiany przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Jeśli określono tam, że teren ma zachować status gruntów rolnych lub leśnych wyłączonych spod zabudowy, to nie ma szans na zmianę przeznaczenia gruntów w planie miejscowym, gdyż zgodnie z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym plan miejscowy musi być zgodny z ustaleniami studium. Na cele nierolnicze i nieleśne można przeznaczyć przede wszystkim grunty oznaczone w ewidencji gruntów jako nieużytki, a w razie ich braku - inne grunty o najniższej przydatności produkcyjnej. Jeśli klasa ziemi jest wysoka, to większe jest prawdopodobieństwo, że w studium i planie miejscowym zostanie zachowane jego rolne przeznaczenie.
Na podstawie studium może się okazać również, że w tym rejonie gmina chce ustanowić tereny zamknięte, strefy ochronne, tereny, w których wprowadza się ograniczenia w zagospodarowaniu w tym zakaz zabudowy np. na terenach zastrzeżonych ze względu na obronność państwa, przy liniach wysokiego napięcia, parki krajobrazowe, przy liniach kolejowych, strefy ochrony konserwatorskiej.
Procedura odrolnienia gruntu składa się z dwóch faz: najpierw zmiany przeznaczenia gruntów w planie miejscowym , a dopiero później wyłączenia gruntu z produkcji rolnej . Plan miejscowy jest uchwalany przez gminę i zatwierdzany przez wojewodę, zaś decyzję o odrolnieniu wydaje starosta albo wójt, burmistrz lub prezydent miasta na wniosek zainteresowanego. Przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III, a przekraczające powierzchnię 0,5 ha oraz gruntów klasy IV, jeśli przekraczają 1 ha - wymaga uzyskania zgody Ministra Rolnictwa.
W przypadku ziemi gorszej jakości kl. IV, IV a, IV b, V i VI wytworzonych z gleb pochodzenia mineralnego, wyłączenie nie jest potrzebne.
Za zezwolenie w formie decyzji na wyłączenie ziemi z produkcji rolnej i leśnej należy uiścić należność i opłaty roczne, a w przypadku gruntów leśnych, jednorazowe odszkodowanie za przedwczesny wyręb drzewostanu. Należność pomniejsza się o wartość gruntu. Z opłat zwolnione jest wyłączenie na cele mieszkaniowe gruntu:
- do 0,05 ha - dla budynku jednorodzinnego
- do 0,02 ha – na każdy lokal w budynku wielorodzinnym.
CSK BUD www
marzec, 2008
